... به سوي خدا

در ره معشوق ما ترسندگان را کار نیست

بسم رب المهدی


من اناری را می کنم دانه...


 


به دل می گویم

خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود...


 

پ.ن بارانی:

آه،باران،ای امید جان بیداران!

بر پلیدی ها _ که ما عمریست در گرداب آن غرقیم _

آیا،چیره خواهی شد؟


 

پ.ن از دل:

خدایا!

اندیشه و احساس مرا در سطحی پایین میار که

زرنگی های حقیر و پستی های نکبت بار و پلید این شبه آدم های اندک را متوجه شوم،

چه دوست تر می دارم،

بزرگواری گول خور باشم

تا همچون اینان کوچکواری گول زن!

(دکتر علی شریعتی)



نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸٩/٢/٩ساعت ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ توسط فرناز معصومی زاده نظرات () |


Design By : Night Skin